| |
۱۳۸۹ فروردین ۱۵, یکشنبه
ارسال شده توسط
M Tahani
در
۱/۱۵/۱۳۸۹ ۰۵:۳۸:۰۰ ق.ظ.
برچسبها: برملا شدن يك معامله مخفيانه رژيم ايران براى قاچاق تجهيزات هستهيى
فراسوی خبر... 15 فروردین
بُمب اتُم روی میز رژیم و طرفهای خارجی آن
منصور امان
به موازات شدت گرفتن تلاشهای بین المللی برای اعمال تحریمهای تازه علیه رژیم جمهوری اسلامی، طرفهای خارجی حاکمان ایران با لحن صریح تری از اهداف واقعی ماجراجویی هسته ای آنها سُخن می گویند.
پس از اشاره مُستقیم رهبران بریتانیا، آلمان و فرانسه به ماهیت نظامی پروژه هسته ای رژیم مُلاها و نیز ابراز "نگرانی" بی پیشینه روسیه در همین باره، اکنون رییس جمهور آمریکا نیز به طور شفاف اعلام خطر کرده است: "همه ی نشانه ها بیانگر آن است که رژیم ایران در پی ظرفیت سازی به منظور ساخت بُمب اتُمی می باشد."
ارزیابی هُشدار دهنده طرفهای خارجی رژیم ولایت فقیه از پرونده هسته ای آن و اعلام وضعیت قرمز، یک تغییر رویکرد عُمده در سیاست غرب، روسیه و همینطور چین نسبت به مواضع پیشین خود که در آنها آگاهانه تهدید دستیابی حاکمان ایران به جنگ افزار هسته ای ناچیز جلوه داده می شد یا احتمال آن تنها در آینده ای نامعلوم ترسیم می گردید، به شُمار می آید.
سیاست مزبور که ماراتُن مُذاکره، بازی موش و گُربه و بندبازی بین شلاق و شیرینی را در کارنامه اش به ثبت رسانده، در عمل فُرصت و امکان فراروییدن بُحران هسته ای رژیم مُلاها به مرحله خطرناک کُنونی را فراهم آورد. تاکتیک سرپا نگه داشتن بوکسور گیج در گوشه ی رینگ، منافع مُتنوعی برای به کار گیرندگانش داشت.
روسیه و چین می توانستند با حفظ تنش در مُناسبات غرب و جمهوری اسلامی، ضمن ایجاد مانع بر سر راه نفوذ بیشتر رقیبان در خاورمیانه، مُشتریان قدرشناس خود را نیز چپاول کنند. ایالات مُتحده از این رویکرد برای مُدیریت پیامدهای اشغال عراق و افغانستان و نیز تحکیم سُلطه در خلیج فارس بهره می بُرد و سرانجام اروپا قادر بود از پُشت عینک مزبور با یک چشم به منافع بازرگانی با جمهوری اسلامی و حوزه های سیاسی که تشکیل می دهد و با چشم دیگر به ایده شراکت در "نظم نوین جهانی" بنگرد.
رد پای این سیاست را در گُزارش "شورای اطلاعات ملی" آمریکا می توان مُشاهده کرد. نهاد مزبور که مُتشکل از 16 سازمان جاسوسی و اطلاعاتی این کشور است در آذر ماه 86 اعلام کرد، "اطمینان زیادی" دارد که رژیم ایران در سال 2003 برنامه توسعه تسلیحات هسته ای خود را مُتوقف کرده و "اطمینان نسبی" دارد که تا تابستان 2007 هم آن را از سر نگرفته است.
در همین چارچوب، واریته "سه تُفنگدار" و "مادام آلبرایت" و سناریوی "مُدره" و "مُحافظه کار" آنها می گُنجد.
از همه اینها اما ثابت قدم تر در نشان دادن دُم خُروس، نهاد بین المللی بازرسی و نظارت فعالیتهای هسته ای مُلاها، آژانس انرژی اتُمی بود که پُشتکارانه، ناشی گریهای رژیم مُلاها را اصلاح و تزیین می کرد. آقای البرادعی، رییس وقت آژانس به تازگی علت این سند سازیها را "کوشش برای جلوگیری از جنگ" عُنوان کرده است.
اکنون چنین می نماید که موضوع اصلی سرانجام روی میز گُذاشته شُده باشد. این یک نشانه مُطمین از اشباع ظرفیت رویکرد پیشین است. در همین حال تحول مزبور به طور مُجرد قادر نیست همه ی زوایای موضع جدید را توضیح بدهد.
ارسال شده توسط
M Tahani
در
۱/۱۵/۱۳۸۹ ۰۵:۳۵:۰۰ ق.ظ.
برچسبها: بُمب اتُم روی میز رژیم و طرفهای خارجی آن
۱۳۸۹ فروردین ۱۴, شنبه
فراسوی خبر... 14 فروردین
"نظام" در مُحاصره مردُم، ناتوان از برگُزاری سالروز تاسیس خود
منصور امان
برای نخُستین بار از هنگام تاسیس جمهوری اسلامی، مراسم حُکومتی سالگرد آن که همه ساله با نمایشات پُر خرج و خودنمایی رهبران "نظام" برگُزار می گردید، لغو و در سکوت کامل به زیر فرش جارو شد.
مدیحه گویی چند منبر گرم کُن پیش کسوت که از اسرار ژووپولیتیک تا جویدن خرخره و از رموز سانتریفیوژ تا دفع فتنه از دماغ شان پرده برداری می شود، بخش بُزُرگ تر هزینه ای را تشکیل می داد که "نظام" حاضر شُده بود در سال جاری برای این فُرصت بپردازد.
در بخش دیگری که جانشین سیرک سالانه "نظام" برای نمایش گُرز فرمانروایی به "جهانیان" شُده بود، "بوستان سهند" در خیابان "پاسدار گُمنام" نقش کلیدی بازی می کرد؛ جایی که شهرداری منطقه 14 تهران "سالروز تاسیس جمهوری اسلامی" را با "غُرفه های تفریحی، فراغتی و نقاشی" برگُزار می کرد.
همزمان، رهبر جمهوری اسلامی نیز برای فرار از آبروریزی بیشتر، به بیابانهای جنوب کشور پناه بُرده بود تا بدون اشاره به علت عوض کردن جایگاه تهویه دار "یوم الله 12 فروردین" با داربست با عجله سرهم بندی شده "مناطق عملیاتی"، عرق ریزان برای تعدادی از اوباش سورچران سُخنرانی کند.
چشم پوشی آقای خامنه ای و شُرکا از گُستردن بساط تبلیغاتی معمول پیرامون ثبات و در دست داشتن کماکان سُکان قُدرت در یکی از جلب توجُه برانگیز ترین بزنگاه های نمادین برای این کار، بی گمان داوطلبانه نیست. می توان تصور کرد که چگونه باند نظامی – امنیتی دندان سابان و با حسرت، کیسه دوخته شُده برای این نمایش را در کنار دیگر کیسه های خارج شُده از حساب گذاشت که تاریخ و موعدهایی همچون 13 آبان، "روز قُدس"، عاشورا، 22 بهمن و جُز آنها را بر خود نوشته دارند.
از همان هنگامی که جُنبش اجتماعی، قلمروهای اختصاصی حُکومت در پهنه جامعه برای نمایش قُدرت را به تصرُف درآورد و آنها را به تریبون خود تبدیل کرد، عقب نشینی شتابان "نظام" از فضاهای زیست تبلیغاتی و فُرصتهای مشروعیت نمایی آن نیز آغاز گردید. اجبار به اشغال نظامی شهرها برای برگُزاری مراسم اعلام شده 22 بهمن، پایان دوران تلقی آن از جامعه به عُنوان صحنه ی نمایش تک نفره به اتکای توان مالی و امکانات سازماندهی خود بود. در این میان، اضطراب به حق آقای خامنه ای از چهره به چهره شدن خُرد یا کلان با جامعه به آنجا رسیده است که ناچار است علیه چهارشنبه سوری اعلام جهاد کند و برای جنگ با سیزده بدر، قُشون بکشد.
فُرو رفتن بی ساز و صدای "کشتی نظام" در 12 فروردین در دریای جُنبش بی شُماران، بیرون راندن رژیم ولایت فقیه از مُهمترین حوزه فرمانروایی خود را سندیت بخشیده است. برای آقای خامنه ای فقط حُکومت "مُطلقه" بر کهریزک، اوین، گوهردشت و نمایش قُدرت در اُتاقهای شکنجه و دادگاه ها باقی مانده است.
ارسال شده توسط
M Tahani
در
۱/۱۴/۱۳۸۹ ۰۶:۲۹:۰۰ ق.ظ.
برچسبها: "نظام" در مُحاصره مردُم، ناتوان از برگُزاری سالروز تاسیس خود
۱۳۸۹ فروردین ۱۳, جمعه
| |
ارسال شده توسط
M Tahani
در
۱/۱۳/۱۳۸۹ ۰۱:۵۹:۰۰ ب.ظ.
برچسبها: تظاهرات در پارك ملت تهران با شعار؛ «خامنهاى قاتله ولايتش باطله
۱۳۸۹ فروردین ۱۲, پنجشنبه
فراسوی خبر ... آدینه 13 فروردین
نشاط جشن سیزده بدر گوارای برپای دارندگان آن
جعفر پویه
امروز سیزده بدر، روز پاسداشت طبیعت، جشن گرامیداشت سرسبزی و رویش گلهای بهاری است. سیزده بدر آخرین مرحله از سلسله جشنهای بهاری است که با چهارشنبه سوری آغاز می شود. پایکوبی و شادی با شعله های فروزان آتشی که غمها و رنجهای سال کهنه را می سوزاند، شروع می شود، روز عید به اوج خود می رسد و در سیزده بدر آخرین مرحله جشنهای بهاری پایان می یابد. مردمی که همراه با نو شدن سال و شروع فصل رویش و سرزندگی تمام همت خویش را به کار می گیرند تا هرچه با شکوه تر این آیینهای ملی و زیبا را برگزار کنند، در روز سیزده بدر به دامن صحرا پناه می برند و با رقص و پایکوبی در نزدیکی با آب روان همچون نماد جاری نور و روشنایی این روز را گرامی می دارند و برگزار می کنند.
اما رژیم جمهوری اسلامی شادی مردم را برنمی تابد زیرا رژیم ستایشگران مرگ و عزا و ماتم است. تباه گران شادی و نشاط تحت عناوین مختلف با جشنهای مردم مخالفت می کنند و تا آنجا پیش می روند که با صدور فتوای دینی سعی به نهی و باز داشتن مردم از برپایی این جشنهای ملی می کنند. شادی همچون عملی زشت و نا پسند از سوی دم و دستگاه ملایان حاکم تبلیغ می گردد زیرا آنان از گردهم آمدن مردم برای برگزاری این جشنها هراس دارند. آنها می دانند مردمی سرزنده و شاداب بهتر می توانند با یکدیگر کنار بیایند و در روزهایی همچون سیزده بدر در همدستی ای ستایش انگیز به نشاط برخیزند و دستگاه روضه خوانان و ستایشگران مرگ را به چالش بگیرند. به همین دلیل برگزاری هر جشن و یا مراسم ملی و مردمی که با شادی و پایکوبی همراه باشد از نظر رژیم شادی ستیز تهدیدی امنیتی برآورد می شود و برپای دارندگان آن را همچون کسانی که علیه حکومت سیاهی و تباهی اقدام کرده اند، می داند.
اگر فتوای ولی فقیه رژیم در نهی چهارشنبه سوری در آتشهای برافروخته شده توسط مردم سوخت، هرگونه سعی و تلاش آن برای جلوگیری از جشن سیزده بدر نیز همراه سبزه های نوروزی به جویهای آب ریخته خواهد و پشیزی ارزش نخواهد داشت.
برگزاری جشن و شادی، همدستی و همگرایی مردم برای برپای داشتن جشنهای آیینی در ستایش شادی همچون آنتی تز رژیم مرگ و سیاهی و تباهی عمل خواهد کرد. منهای اینکه جشن سیزده بدر یکی از جشنهای زیبای ایرانی برای نزدیکی به طبیعت و برپایی شادی و پایکوبی در فضای باز در آخرین مرحله جشنهای بهاری است اما رژیمی که مردم را سیه پوش، غمگین و ماتم زده می خواهد تا بساط روضه خوانها و ستایشگران مرگ و عزا را گسترش دهد، با برپایی این جشنها منکوب خواهد شد و دختران و پسران شاد و سرزنده همچون میخی در چشم آنها فرو خواهند رفت.
سیزده بدر روز نزدیکی به طبیعت و همزیستی با سبزه و درخت و گل در کنار آبهای روان است. جشن شادی مردمانی است که سال جدید را به امید روزهای بهتر به پایکوبی و نشاط برخواسته اند تا امیدوار تر و سرزنده تر به مبارزه با مشکلات و سختیهای پیش رو بپردازند.
جشن سیزده بدر و شادی و نشاط آن بر برپای دارندگان روز ستایش از طبیعت گوارا باد!
ارسال شده توسط
M Tahani
در
۱/۱۲/۱۳۸۹ ۰۳:۱۰:۰۰ ب.ظ.
| |
ارسال شده توسط
M Tahani
در
۱/۱۲/۱۳۸۹ ۰۷:۱۱:۰۰ ق.ظ.
برچسبها: ايرانيان آزاده، همزمان با اجلاس وزراى خارجه جى هشت، دست به تظاهرات زدند
فراسوی خبر .... پنج شنبه 12 فرورودین
حلقه تحریم بین المللی رژیم هر روز تنگ تر می شود.
جعفر پویه
حلقه تحریمهای بین المللی پیرامون رژیم جمهوری اسلامی هر روز تنگ تر می شود. روز گذشته (چهارشنبه) نمایندگان کشورهای 5+1 برای بار دوم در عرض یک هفته به صورت تلفنی گفتگو کردند. طبق اخبار منتشره، پس از مدتها رایزنی و گفتگو بالاخره چین و روسیه پذیرفته اند تا مذاکره درباره قطعنامه جدید علیه جمهوری اسلامی را امروز آغاز کنند.
روز سه شنبه باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا در کنفرانس مطبوعاتی با سارکوزی، رییس جمهور فرانسه گفت، خواهان تصويب تحريمهای سختتری از سوی سازمان ملل عليه جمهوری اسلامی در هفتههای آينده است.
از سوی دیگر وزیران امورخارجه 8 کشور بزرگ صنعتی در پایان نشست خود در کانادا با انتشار بیانیه شدیدالحنی از رژیم خواستند تا غنی سازی اورانیوم را متوقف کند یا برای تشدید تحریمهای بین المللی آماده باشد. این بیانیه همچنین از جامعه بین الملل می خواهد تا برای نشان دادن یکپارچگی خود در مقابل رژیم، تدابیر قوی و موثری را اتخاذ کند.
پس از انتشار این خبرها و امکان زیاد تصویب قطعنامه و مشارکت چین و روسیه در آن، از تهران خبرگزاری حکومتی ایرنا گزارش داد که سعید جلیلی، مذاکره کننده ارشد هسته ای رژیم برای گفتگو با مقامهای چینی راهی پکن می شود. از سعید جلیلی بعد از توافق تبادل اورانیوم در ژنو و سپس مخالفت رهبران رژیم با آن، خبری نبود. در این مدت مسوولیت سخنگویی درباره پرونده اتمی گاه توسط علی اکبر صالحی، رییس سازمان انرژی اتمی و گاه توسط منوچهر متکی، وزیر امورخارجه انجام می گرفت. اما اکنون جلیلی راهی پکن می شود تا با چینیها به دلیل تصمیم اخیر آنان برای مشارکت در تصویب قطعنامه مذاکره کند. اما از قبل می شود حدس زد که تلاش جلیلی بیهوده بوده و مذاکرات طولانی طرفهای درگیر در این پرونده به نتیجه رسیده است و او تنها می تواند به حرافی همیشگی خود بپردازد.
حلقه محاصره ای که رژیم با سرپیچی از قطعنامه های بین المللی و درخواستهای مکرر به گرد خود تنیده، هر روز تنگ تر می شود. این موقعیت خود ساخته رژیم را دیگر نمی شود به عنوان ماهیت ضد امپریالیستی به هیچکس فروخت زیرا بحثهای طولانی انجام گرفته پیرامون تلاش رژیم برای دستیابی به بمب اتمی و پنهان کاریهای آن از یک طرف و عملکرد آن علیه مردم و باج دادنهای بین المللی از طرف دیگر خلاف این را ثابت می کند.
ارسال شده توسط
M Tahani
در
۱/۱۲/۱۳۸۹ ۰۷:۰۹:۰۰ ق.ظ.






